Een voorbeeld: de weer-app
Je weer-app weet zelf niets van het weer. Hij vraagt aan een weerdienst wat het morgen wordt in Ochten en krijgt een antwoord terug in een vast formaat. Hoe die vraag gesteld moet worden en hoe het antwoord eruitziet, ligt vast. Die afspraken samen vormen de API, voluit application programming interface: de ingang die een programma aanbiedt voor andere programma’s.
Je boekhoudpakket heeft er ook een. Daarmee kan een ander programma klanten, facturen of betalingen ophalen of aanmaken, zonder dat iemand in een scherm klikt. De API zit aan de achterkant van het pakket, de kant die je als gebruiker niet ziet. Meer over dat onderscheid staat bij front-end en back-end.
Wat zit er in zo’n ingang?
Een API beschrijft welke vragen je mag stellen, welke gegevens je meestuurt en wat je terugkrijgt. Je hoort vaak de term REST API. Dat is de gangbare opzet voor webdiensten: een klant, een factuur en een betaling hebben elk een eigen webadres. Dit hoef je niet te kunnen. Het is vooral nuttig om te weten dat een pakket met een REST API doorgaans goed te koppelen is.
API-sleutel en toegang
Niet iedereen mag zomaar bij je gegevens. Een programma meldt zich daarom aan met een API-sleutel: een lange code die bij jouw account hoort. Behandel hem als een wachtwoord. Zet hem niet in een mail of een gedeeld bestand. Veel pakketten laten je zelf een sleutel aanmaken, vaak met beperkte rechten, bijvoorbeeld alleen lezen. Kies dan het kleinste recht waarmee de koppeling toe kan.
Wat een API niet voor je doet
Een API is een ingang, er gebeurt nog niets mee. Pas als iemand een programma bouwt dat hem gebruikt, heb je een API-koppeling. Zit er iets in de API dat je mist, dan kun je daar weinig aan doen: de leverancier bepaalt wat er via de ingang kan. Soms hoort toegang tot de API bij een duurder abonnement, en een leverancier kan zijn API wijzigen waardoor een koppeling moet worden aangepast.
Controleer dit dus voordat je een pakket kiest waar je later iets aan wilt koppelen. Kijk in de instellingen naar woorden als koppelingen of integraties, of zoek de documentatie van de leverancier. Bij een API vraag je zelf om gegevens. Laat een pakket zelf van zich horen als er iets gebeurt, dan gaat dat via een webhook. Hoe ik koppelingen bouw staat bij koppelingen tussen systemen, en de uitleg met voorbeelden vind je in wat is een API-koppeling.

