Een factuur die een computer kan lezen
Een pdf is een foto van een factuur. Een mens ziet het bedrag, het factuurnummer en de btw, maar de crediteurenadministratie moet ze overtikken of laten inscannen, met kans op fouten. Een e-factuur zet dezelfde gegevens in een vaste structuur: factuurnummer, bedragen, btw, regels en betaalgegevens elk in een eigen veld. Het boekhoudpakket van de ontvanger leest het bestand in en boekt de factuur zonder dat iemand iets intikt.
UBL
UBL staat voor Universal Business Language en is een veelgebruikt bestandsformaat voor zo’n factuur. Het is een XML-bestand dat je zelden zelf ziet, want software maakt en leest het. Er bestaan ook andere formaten. Welk formaat de ontvanger kan lezen, hangt af van zijn systeem en van de afspraken die gelden. Vraag het dus aan de ontvanger of aan je boekhoudpakket.
Hoe verstuur je hem?
Een e-factuur kan via het netwerk Peppol, via het portaal van de ontvanger of soms via e-mail. Peppol is een gangbare weg, omdat je niet met elke klant een eigen verbinding hoeft te maken. Het bredere begrip van documenten die systemen onderling uitwisselen staat bij EDI.
Wat kun je zelf regelen?
Kijk of je boekhoudpakket e-facturen kan maken en inlezen. Controleer of de gegevens van je afnemers compleet zijn, want een e-factuur met een ontbrekend of fout veld kan worden afgewezen, terwijl een mens bij een pdf nog kan corrigeren. Structuur maakt een factuur strenger.
Wordt de factuur al opgebouwd uit je eigen gegevens, bijvoorbeeld uit een order of een planning, dan is de stap naar een gestructureerd bestand kleiner dan je denkt. Een API-koppeling kan de gegevens van de ene plek naar je boekhouding brengen, zodat je ze niet hoeft over te typen. Wat ik aan koppelingen bouw, staat bij koppelingen tussen systemen.
Voor actuele regels over wanneer een e-factuur nodig is, ga je naar de overheid of je boekhoudpakket. Die regels veranderen en horen niet in een begrippenlijst.

